Olifant in Perenboom

Soms hoor ik een nieuwsbericht dat gelijk een lach tevoorschijn tovert. Zo op 9 augustus 2018:

‘De politie in Ommen werd gisteren gebeld door een inwoner van het buitengebied, er liep een olifant door zijn tuin die zich in de boomgaard tegoed deed aan peren. ‘Het is geen grap’ verzekerde de beller.

Het gaat om de 39 jaar oude olifant Buba van circus Freiwald. Hoewel het houden van wilde dieren verboden is, is voor haar een uitzondering gemaak. De Afrikaanse olifant was na het ingaan van het verbod overgeplaatst naar een opvang in Duitsland maar werd daar neerslachtig. Daarom mocht ze terug naar haar verzorgers in het circus.’

Bron: NOS donderdag 9augustus 08.42 uur.

Hier te zien in mijn tuin….Oil on Canvas 120/90 cm.

Isilareina door Roeland van der Kley

Door: Roeland van der Kley

Isilareina werd geboren in Elst, met uitzicht op de
kerk, en het is daarom niet zo heel verwonderlijk
dat Elst, en de kerk, veelvuldig in haar werk
voorkomen. Achter die mooie (artiesten)naam
schuilt de naam van Ineke Reina Wiersema. Voor
velen uit Elst geen onbekende.

Wat meteen opvalt aan het werk van haar is wel de
warrigheid der elementen. Als in een droom. En zo
moet je haar werk ook bekijken. Pas dan zie je een
intensiteit die niet vaak in de schilderkunst
vertoond wordt. Elk schilderij vraagt om een nadere
verklaring en elk schilderij heeft het karakter van en
ontdekkingsreis.

Telkens duiken er weer nieuwe elementen op die je
wenkbrauwen doen fronsen of een glimlach
opwekken. Maar dominant is de connectie met het
hogere. Elk schilderij heeft dat, en daarom is een
kerk wel de meest geschikte locatie voor een
tentoonstelling van haar werk omdat hier de link
met het spirituele al vanzelfsprekend aanwezig is.

De zoektocht naar de zin van het leven. De
zingeving van het leven of de kritisch blik van
bovenaf. Het zit er allemaal in. Dat maakt haar
werk zo boeiend en wijze waarop zij haar
onderwerpen neerzet laat voldoende ruimte over
voor de kijker om er zelf op door te filosoferen.
Want dat is primair de bedoeling van haar werk. De
verklaring blijft achterwege, want dit is
schilderkunst die geen verklaring verdraagt. Het
zijn geen hapklare plaatjes die je in één oogopslag
tot je kan nemen. De toeschouwer wordt aan het
werk gezet. Wat je ziet roept vele vragen op en je
zal zelf naar antwoorden moeten gaan zoeken.

Op die manier ga je vanzelf dingen invullen en
krijgt zoʼn schilderij een heel persoonlijk karakter.
Iedereen zal zaken herkennen en projecteren op je
eigen leven, waarna de zoektocht naar antwoorden
begint en nooit meer ophoudt. Telkens vind je
nieuwe antwoorden en nieuwe inzichten. Wat zou
ze hiermee bedoeld hebben? Of wat zou ze
daarmee willen zeggen? Je weet het niet en je zal
vanzelf het moment gaan ervaren dat je bij jezelf
en je eigen ervaringen te rade gaat. Dan droom je
weg in een wereld die alleen voor jou begrijpelijk is.
En dat is precies de kracht van de schilderijen van
Isilareina.

Zelf beschrijft ze haar werk als haar ʻbeeldenddagboekʼ.
Een dagboek maak je niet om met anderen te delen.
Dat maak je om dingen weg te schrijven die voor jou leven betekenis hebben.
Dat is voor iedereen anders. Daarom zal iedereen iets
anders zien in een schilderij van haar.

Isilareina schildert haar leven. Haar dromen en
haar wensen. Het zijn van die oer-herkenbare
elementen uit het leven die iedereen heeft. Voor
iedereen weer anders uit te leggen. Elk schilderij is
een droom die nooit mag eindigen. Een droom vol
wensen, botsingen, vreugdes en verdriet. Heel
persoonlijk en onverklaarbaar. Isilareina neemt je
mee naar je eigen wereld achter je dromen.

Flower Shower

Een heel sympathiek gebaar als aanloop naar de datum waarop muze Mathilde Willink 80 jaar zou zijn geworden! Kunstenaar Ineke Reina Wiersema verstuurt zakjes klaprozenzaad, in een handgeschreven envelop met een afbeelding van haar kleurrijke geschilderde versie van de Muze uit Terneuzen. Zo ga je toch zin krijgen in de Mathildedag op 7 juli; volop Kunst en flamboyante mode!

Sylvia Thijssen, kunstenaar

Schone Schijn in Wageningen

Kunst, kunst en nog eens kunst te midden van Rozengeur en maneschijn, klatergoud, tulpen en vooral heel veel enthousiaste bezoekers bij de vernissage van Schone Schijn in Museum De Casteelse Poort op 4 februari 2018 te Wageningen. Presentatie en organisatie door Marlou Kursten. Samen met Ewald Sorbi, Roeland van der Kley, Astrid Hut-Croezen en Lilian Steenhuisen exposeer ik met 6 schilderijen die natuurlijk gelijk opvallen door een explosie aan kleur en verhalen. Hier is mijn innerlijke wereld even zichtbaar als de echte wereld, verleden en heden vloeien in elkaar over, pratende dieren, lange jurken, parels en bloedkoraal, rozen en glitters……het is niet snel teveel!

De expositie duurt tot en met zaterdag 31 maart (finissage van 14.00-16.00 uur) Hartelijk Welkom!

Kunst Wageningen 16 en 17 september 2017

Komend weekend staat in het teken van Kunst Wageningen. Een grote kunstbeurs in de Junushof, geopend van 11.00 uur tot 17.00 uur. Ik ben van plan om tijdens de expositie ook een klein olieverf schilderijtje te maken. Mijn thema deze beurs: Friends! Prijzen op aanvraag.

Ook kunt u bij mij terecht voor een mooi schilderijtje van de lievelingsknuffel van uw kind of van uzelf.  Hier een plaatje van mijn oude Teddy.

Enjoy

Afgelopen periode heb ik intensief gewerkt aan dit schilderij. Het verbeeldt mijn gevoel bij de wereldwijde dierenindustrie (de meest vervuilende hier op aarde). Het gaat over mensen zoals jij en ik die helemaal niet willen dat dieren opgesloten zitten in megastallen, liggend in kraamkooien waarbij de moedervarkens niet kunnen zorgen (snuffelen, knuffelen….) met hun biggen. Een kort ellendig leven zonder het zonlicht ooit te zien. Op transport naar het slachthuis waar ze uiteindelijk ‘verdoofd’ worden door vergassing. En dat alles voor onze braadworst….Het liefste zou ik al deze dieren willen bevrijden!

Olieverf op linnen 100-120